Máándenlang niet op weblog kunnen inloggen of mijn site kunnen bezoeken  Jammer hoor. Sinds de geboorte van Pepper zeven-en-een-half jaar geleden begon ik deze pagina. Ik vond het leuk om alle belevenissen bij te houden. En dat waren er een heleboel!!!

Het gaat goed met ons. Nieuwe vrouwtje Karlijn is inmiddels bijna 6 maanden. Niet dat we al meer aan haar hebben hoor. Maar ze hoort er wel echt bij. En ze vindt ons geweldig. Ze gaat meestal mee als we bijvoorbeeld naar de bossen gaan. Dan hangt ze in de draagzak bij baasje Jeroen of vrouwtje Kim. Sinds een paar maanden gaan wij een keer per week naar een hondendagverblijf. Dan kunnen we ons uitleven in een hele roedel honden. Dat bevalt heel goed.

Er is ook iets naars gebeurd: Onze labrador vriendinnetje Kyra is overleden. Zó erg! Ze had zware arthrose in al haar gewrichten en kon al een tijd geen lange wandelingen meer maken. Maar een paar maanden geleden ging het ineens snel en had ze geen hondwaardig bestaan meer. Nog maar zeven-en-een-half jaar oud was ze. Echt verschrikkelijk.

Ik hoop deze weblog voort te kunnen zetten. Groetjes en dus hopelijk tot gauw.

Het gaat goed met ons. Ons nieuwe vrouwtje Karlijn is inmiddels zeven weken bij ons. De laatste twee dagen beseffen we meer en meer dat ze blijvend is. We gaan af en toe wat snuffelen maar daar blijft het wel bij. En als ze begint te huilen maak ik me uit de voeten en ga lekker rustig buiten liggen. De nachten zijn wel een stuk rustiger dan de afgelopen weken. Toen kwam Kim regelmatig naar beneden om, tsja, wat deed ze eigenlijk beneden zo laat??!!! Nu slapen ze heel de nacht dus kunnen wij ook ongestoord slapen. ‘s Ochtends slaapt Karlijn ook weer na haar ontbijt dus heeft het vrouwtje weer tijd om met ons te spelen. Langzaamaan krijgen we ons oude leventje weer terug. Alleen zeggen onze baasjes dat ons nog wel iets te wachten staat…over vijf weken gaat vrouwtje Kim namelijk weer werken. Dát zal pas weer wennen zijn. Maar gelukkig staat er ook nog een vakantie naar Texel in de agenda! Over een paar weken gaat web-log.nl weer wijzigingen doorvoeren. Kim weet niet wat het precies allemaal in gaat houden en heeft ook geen tijd om zich daar in te verdiepen. Hopelijk blijft deze web-log bestaan en snapt Kim hoe ze nieuwe berichten moet plaatsen. Mocht dit niet zo zijn…dan volgen er dus geen nieuwe logjes meer. Het lukt momenteel ook niet om foto’s te plaatsen. En dat is ook wel heel jammer. Als dat zo blijft stopt Kim ook met deze web-log. Dat zou heel jammer zijn want ze heeft er altijd met veel plezier aan gewerkt, en heel ons leven is er inmiddels beschreven.

Vandaag is Karlijn al 1 maand bij ons. We vinden er nog steeds niet zo veel aan. Ze is heel veel bij onze baasjes, zeker als ze huilt mag ze telkens in hun armen. Ook 's Nachts horen we de baasjes bezig met haar. Dan draaien wij ons nog een keer om op de bank! We gaan regelmatig met z'n allen wandelen. Elke dag gaan we wel naar een bos. Helaas loopt Cooper sinds een week wat mank. Dus gaan er geen ballen mee naar de bossen en moet hij aan de riem. Baasjes zijn dan streng maar hopelijk is het snel weer over! In september gaan we weer op vakantie…naar Texel! Heerlijk.

Precies twee weken geleden, op 17 juni, is ons nieuwe vrouwtje geboren. Baasjes Jeroen en vrouwtje Kim hebben haar Karlijn genoemd. De bevalling is heel voorspoedig gegaan. Cooper vond het heel gek toen de weeen bij Kim begonnen. Ze bleef namelijk maar lopen lopen lopen. Cooper telkens erachteraan. Na een uur zijn Jeroen en Kim naar een kraamhotel gegaan. Wij zijn toen uitgelaten door de baasjes van onze vriendin Kyra. Drie uur later om 22:53 kwam Karlijn al ter wereld. Jeroen heeft toen thuis geslapen en Kim en Karlijn kwamen na de nacht naar huis. Wat waren wij blij dat we Kim weer zagen! Maar we, vooral ik, hadden het idee dat Kim de rest van de week niets meer met ons te maken wilde hebben. Ze was thuis maar telkens boven! Ik heb haar toen ook maar een beetje genegeerd. Karlijn interesseert ons niet echt. Wat hebben we nou ook aan zo'n klein mensje??? Dat er veel bezoek kwam was wel leuk, we kregen veel lekkers toegestopt. En Jeroen is elke dag met ons naar de bossen gegaan. Na een week kwam Kim ook steeds vaker naar beneden en heeft weer met ons gespeeld. Nu is het weer goed tussen ons. Karlijn interesseert ons nog steeds niet maar ze hoort er bij en gaat met wandelingen mee. Ik denk dat het voor ons wel leuker wordt als ze iets ouder is.

Groetjes!

Sinds een paar maanden hebben we een nieuwe speelkamaraat. Hij heet Zappa en is een kruising tussen een golden retriever en een poedel.
Zappa is een blindengeleidehond. In het begin moesten we wel aan elkaar wennen. Ik ben en wil de baas blijven en dat heb ik duidelijk moeten maken. Nu snapt Zappa dat en behandelt mij met respect. Zappa moest ook even aan Cooper wennen. Cooper kan tijdens het spelen nogal grommen en Zappa wist niet zo goed wat hij daar mee aan moest. Maar nu we elkaar doorhebben is het erg leuk om samen naar een bos te gaan. Met z’n drieen passen we net achterin de auto.

Zappa is zelf ook niet altijd de makkelijkste. Als hij los is in het bos en hij ziet een konijn dan gaat hij daar achteraan. Dan loopt hij echt héél ver weg van zijn vrouwtje. Wat dat betreft luisteren wij iets beter.
Cooper en Zappa kunnen samen lekker rennen, ik ben meer van de geurtjes in het bos en dat respecteren zij.
Met onze vriendin Kyra gaat het niet zo goed. Ze heeft last van haar gewrichten en kan niet meer met ons ravotten. We wandelen nog wel samen in het bos maar dan hooguit een half uurtje en alleen lopen, niet rennen. We vinden dat heel zielig voor haar maar gelukkig kunnen we dus nog wel samen wandelen. Met vrouwtje gaat het ook nog goed. Ook zij kan niet meer zo lang lopen met haar dikke buik maar we gaan nog wel lekker naar de bossen met haar. Kim moet nog twee dagen werken en dan heeft ze zwangerschapsverlof. Is ze vier maanden bij ons thuis! Fijn hè!

Vandaag ben ik jarig en word ik 7 jaar! Time flies. We zijn vanmorgen naar een gebied in Gilze geweest waar we nog niet eerder zijn geweest. Veel geurtjes voor mij en heerlijk vers gras om op te eten.

Verder ook nog wat water om in te verkoelen.
Met mijn hotspot gaat het goed. Ik moet nog wel elke dag als de baasjes even weg zijn sokken om mijn achterpoten omdat ze bang zijn dat ik mijn hals weer openkrab. Maar gelukkig is het nu dicht en mag ik dus ook zwemmen. Gisteren zijn we nog naar de Galderse meren gegaan. Nog twee weken en dan mogen wij honden daar niet meer komen.Cooper in het malse gras:
En ten slotte ik met mijn zeven jaren.
Vanavond gaan we nog naar de bossen met een vriend van ons: Zappa. Over hem vertel ik in een volgende log. Zappa is niet zomaar een hond; hij is een blindegeleidehond.

Niet te geloven toch. Ben ik bijna 7 jaar en ontdekken de baasjes toch nog een leuk nieuw wandelgebied dicht bij huis. We kunnen er nog zwemmen ook. Je loopt er van de ene zwemplas naar de andere. Tussenin ligt bos en gras. Wat wil een lab nog meer?

Met dit steeds warmer wordende weer is dat perfect!


We weten niet hoeveel water er overblijft als het straks hoogzomer is maar dat zien we dan wel weer. In het gebied waar we vorig jaar kwamen bij Gilze zijn we in elk geval niet meer welkom. De baasjes kregen van de opzichter daar op hun kop dat wij daar losliepen. Dat mocht blijkbaar niet. Dus nu gaan we daar nooit meer heen:-(

Met de hotspot ging het eventjes goed maar deze week is mijn huid bij de hals weer helemaal kapot. Ik krijg dus telkens weer sokken om mijn achterpoten als de baasjes even weg zijn. Kan ik het niet openkrabben. En vrouwtje kan steeds minder ver lopen. Haar buik wordt dikker en dikker en het looptempo is nu al drastisch gedaald! Gelukkig probeert ze haar tijd goed te verdelen tussen rusten en spelen met ons dus we komen (nog) niets te kort. Nog zeven weken werken en dan heeft ze verlof. Dan zijn we héééééél lang samen met vrouwtje thuis. Al komt dan natuurlijk wel onze nieuwe baasje erbij. Spannend hoor!

Elk jaar lijkt het vroeger te komen: de hotspot. Ik heb ook zo'n dikke vacht en ook veel vel bij mijn keel. Het was nog maar amper maart en jawel, baasjes ontdekten een geïrriteerde huid, vochtig en rood. Meteen een schaar, betadinescrub en washandje erbij gehaald en gelukkig was deze keer de hotspot snel onder controle. Maar er staat me waarschijnlijk nog veel te wachten deze zomer. Vrouwtje had het al over de plastisch chirurg. Om wat vel weg te laten halen. Maar dat bleek gelukkig een grapje. Baasje had het over een trimsalon. Om wat vacht weg te laten scheren. Maar dat bleek geen grapje. Niet dat ze me kaal willen scheren maar misschien een beetje trimmen bij de keel zodat natte vacht niet zo gaat broeien. Gelukkig hebben ze nog geen afspraak gemaakt want dan zie ik er toch niet uit! Maar die hotspot is ook niet alles dus wie weet wat een trimsalon voor me kan betekenen. Ik hou jullie op de hoogte…

Groetjes!

Zodra we zien hoe afgeladen vol de auto is waar wij ons óók nog bij moeten proppen, weten we al hoe laat het is. Het is weer vakantie. Afgelopen week ging de reis voor de negende keer in mijn leven naar Texel. Het is altijd een hele rit, zeker drie uur achterin. Maar dat is het waard. Dit keer hadden Jeroen en Kim een huis in een woonwijk in het plaatsje De koog gehuurd. Bos, duin en zee op loopafstand!

We hebben heel veel gewandeld en tussendoor natuurlijk ook gerelaxed. Gezellig met Kim op de bank even bijkomen.

Het begin van de vakantie waaide het énorm hard! Onze oren vlogen er bijna af. De tennisballen op het strand gingen ook hun eigen leven leiden. We hoefden ze maar éven los te laten en de wind liet ze in no-time keihard over het strand rollen. Ons drafje was niet hard genoeg om de bal bij te houden. Jeroen heeft heel wat sprintjes moeten trekken! Uiteindelijk zijn we er maar 1 kwijtgeraakt.

Cooper met wegwaai-oren en een zand-snoet:
Spelen in zee, daar komen we onder andere voor!
In de duinen zaten heel veel konijnen. Vooral Cooper vindt het geweldig om ze achterna te zitten. De konijnen zijn erg snel en kunnen zich gemakkelijk in de duindoorn struiken verschuilen. Heel dichtbij komt Cooper dus niet.
Foto van ons met de baasjes:

Pepper:

Cooper:
Saampjes in de duinen.
Cooper en ik hebben een ander loopje. Dit is goed te zien op onderstaande foto. Cooper huppelt meer. Cooper’s oren gaan dan heel erg op en neer. Ik heb een stoerder/logger loopje.
Tenslotte nog een foto bij zonsondergang in zee. Want ookal wordt het donker, in zee spelen kunnen wij altijd.

Na de vakantie op Texel gingen wij logeren bij onze fokker Of The Music Forest Labradors in Breda. Jeroen en Kim wilden namelijk nog een weekendje samen weg. Nu ukkie nog in Kim’s buik zit kan dat nog gemakkelijk.
Groetjes van ons!

Hoewel elke dag totaal verschillend is voor ons, verliep vanochtend toch wel heel anders dan anders. Normaal gesproken komt een van de baasjes 's morgens vroeg naar beneden en worden we eerst uitgelaten. Vervolgens krijgen we ons eten. Vanochtend kwam Kim in badjas naar beneden en…kregen we meteen eten. Niet eens even naar buiten om een plas te doen maar meteen werd onze voerbak gevuld. Niet dat het héél erg was maar wel verwarrend. Vervolgens mochten we mee naar boven en hadden ze ons kleed op hun bed gelegd zodat we op bed mochten liggen. Jeroen en Kim waren zich inmiddels aan het aankleden. We snapten er niets van. Eenmaal aangekleed mochten we snel met Kim naar buiten maar het was maar een heel korte wandeling. Gelukkig bleef het daar niet bij. We mochten met de auto mee en kwamen uit bij…de Galderse Meren! Het was lang geleden dat we daar geweest waren omdat het de afgelopen tijd gevroren heeft en er ijs lag. Het was echt SUPER! Heerlijk weer en we hebben ons goed vermaakt. Zo mag elke dag wel beginnen!!!